Założycielka Kółek Żywego Różańca

„Piętnaście węgli: jeden płonie, trzy lub cztery tlą się zaledwie, pozostałe są zimne – ale zbierzcie je razem, a wybuchną ogniem! Oto właściwy charakter Żywego Różańca”

Paulina Jaricot

Założycielką Kółek Żywego Różańca była Paulina Jaricot.

Przyszła na świat 22 lipca 1799 roku w rodzinie Antoniego i Joanny Jaricot, dobrze prosperujących przemysłowców z Lyonu (Francja), gdzie otrzymała religijne wykształcenie. W wieku 17 lat zdecydowała się służyć tylko Bogu przez złożenie prywatnych ślubów czystości. Wokół siebie zgromadziła dziewczęta i założyła Stowarzyszenie Wynagrodzicielek Najświętszego Serca Jezusa. Od 1918 roku organizowała pomoc modlitewną i finansową dla misjonarzy. „Moim powołaniem nie jest przywiązanie się do jakiegoś dzieła w taki sposób, aby zapomnieć o wszystkim innym (…). Chcę pozostać wolna, aby pracować tam, gdzie potrzeby są jeszcze większe.”

W 1826 roku dla rozpowszechnienia modlitwy różańcowej utworzyła Żywy Różaniec, składający się z „piętnastek”. „Piętnastka” to grupa 15 osób, z których każda zobowiązywała się do rozważania i odmawiania codziennie jednej tajemnicy różańcowej, otrzymanej drogą losową. „Podczas gdy ktoś zobowiązany do uczczenia tajemnicy Wcielenia Syna Bożego prosi o cnotę pokory dla grzesznika, za którego modli się cała piętnastka, ktoś inny, komu przypada rozmyślanie nad misterium śmierci Zbawiciela, prosi dla tego samego grzesznika o żal za grzechy, jeszcze inny – o ducha pokuty (…). I tak wszyscy członkowie, mając udział w dziele nawracania grzesznika, cieszą się wspólnie z jego powrotu. Takie zjednoczenie serc w jedności tajemnic daje różańcowi szczególną moc w nawracaniu grzeszników”. 

Jeszcze za życia Założycielki ta forma wspólnotowej modlitwy rozprzestrzeniła się na całą Francję i przyjęła się w wielu krajach świat. W Polsce pierwsze Koła Żywego Różańca zostały założone pod koniec XIX wieku.
Paulina Jaricot zaangażowała się również w społeczne problemy klasy robotniczej. Na skutek oszustwa utraciła cały swój majątek. Zrujnowana, zniesławiona i osamotniona przeżywała swoje ostatnie lata w skrajnej nędzy. W całkowitym opuszczeniu zmarła 9 stycznia 1862 roku ze słowami „Maryjo! Matko moja! Cała jestem Twoja”.

Modlitwa o beatyfikację Pauliny Jaricot
Panie Jezu Chryste, Ty po Zmartwychwstaniu powiedziałeś do Apostołów „Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu” (Mk 16,15). Ty poprzez wieki duchem głoszenia Dobrej Nowiny napełniasz swoich wyznawców, a spośród nich wybrałeś Paulię Jaricot i natchnąłeś ja, by całkowicie poświęciła się współpracy misyjnej, zakładając Dzieło Rozkrzewienia Wiary i Żywy Różaniec.
Spraw, by za jej przykładem jak najwięcej chrześcijan płonęło duchem głoszenia Ewangelii, objawiając Twoją nieskończoną miłość.
Za wstawiennictwem czcigodnej sługi Bożej Pauliny udziel mi łaski ……, o którą szczególnie Cię proszę. Zechciej ją wsławić cudownym znakiem, aby Kościół, który uznał heroiczność jej cnót, mógł rychło zaliczyć ją w poczet błogosławionych. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.