Historia krzyży i kapliczek

Historia krzyży i przydrożnych kapliczek w naszej parafii

 

 Krzyż przy kaplicy pw. Trójcy Świętej, ul. Nałęczowska 94

Krzyż postawiony na placu przeznaczonym pod budowę kościoła. Zarówno krzyż jak i plac zostały poświęcone przez księdza arcybiskupa Bolesława Pylaka w dn. 23 maja 1993.

 

Krzyż we wsi Lipniak przy strumyku

Ufundowany z inicjatywy Michała Misztala i Józefa Wieczorka na byłej posesji Wieczorków w roku 1933 na pamiątkę 1900-lecia męki i śmierci Pana Jezusa. Aktualnie opiekę konserwacyjną sprawują Bogdan Łoboda i Zdzisław Wilkołazki.

 

Krzyż przy ul. Bużan, na rogu ul. Nałęczowskiej i Sobótki

Krzyż ten został ufundowany przez Eugeniusz Rusinka. On też zlecił ustawienie krzyża w tym miejscu. Przy budowie drogi Nałęczowskiej odnaleziono kości ludzkie. Nikt nie zna historii tego miejsca. Krzyż został wykonany przez Bolesława Twardowskiego i poświęcony przez ks. Waldemara Ćwieka.

Eugeniusz Rusinek jest także fundatorem domu dla Księży Michalitów.

 

 Kapliczka we wsi Lipniak przy rozwidleniu ul. Lipniak i drogi do Konopnicy

Ufundowana z inicjatywy Michała Kockiego i Konstantego Oleksiewicza na byłej posesji Oleksiewiczów w roku 1932 jako wotum zadośćuczynienia za wyrządzone szkody okolicznym mieszkańcom podczas polowań przez miłośników Koła Myśliwskiego. Poświęcenia dokonał ksiądz z kościoła NMP w Konopnicy w dn. 5 maja 1932.

Aktualnie opiekę konserwacyjną i wystrój sprawują państwo Mącikowie.

 

 Krzyż we wsi Szerokie

Został postawiony w roku 1958 w intencji o zdrowie Albina Jastrzębskiego. Został wybudowany przez tegoż Albina Jastrzębskiego i jego synów Romana i Walentego.

Odnowiony w roku 2003 przez Piotra Cygana i Szczepana Jastrzębskiego. Został wyremontowany krzyż, zaś figurkę Pana Jezusa przełożono ze starego krzyża.

Ogrodzenie przy krzyżu zostało wykonane przez Marka Jastrzębskiego. Krzyż stoi na działce rodziny Jastrzębskich we wsi Szerokie.

 

 Krzyż we wsi Szerokie

Świadectwo

Lublin, dn. 14.05.2006

Historia krzyża we wsi Szerokie, który postawił mój ojciec Michał Kurak ur. 1878 w miejscowości Sławin. Ożenił się w Szerokim. Mając swoje lata został wcielony do wojska i brał udział w dwóch wojnach światowych. Wróciwszy po pięciu latach niewoli długo i ciężko chorował. Odzyskawszy zdrowie kupił dużego dęba i na tę intencję postawił w 1934 roku krzyż z wyrzeźbionymi słowami „Jezu ufam Tobie”. Ojcu pomagał kolega ze wsi Sławin, Wojciechowski Stanisław, który był z ojcem na wojnie. Z upływem lat krzyż spróchniał i zaczął pochylać się na stojące obok drzewo. Z pomocą przyszli sąsiedzi i odkopali krzyż. Skrzypek Ryszard odciął dolną spróchniałą część krzyża i u dołu wzmocnił go stalową blachą. Gawidziel Antoni dał gruz i cement. Krzyż po wzmocnieniu i zacementowaniu ponownie stanął na swoim miejscu, bogatszy o nowe ogrodzenie, które wykonał Skrzypek Ryszard. Po kilkunastu latach, wnuki: Dariusz Zwolski i Jerzy Mazur pomalowali krzyż i wymienili daszek nad głową Pana Jezusa. Mam nadzieję, że postoi jeszcze przez długie lata i wszyscy parafianie z Szerokiego będą zadowoleni. Żałuję, że mój ojciec tego nie dożył, bo na pewno byłby bardzo szczęśliwy, że krzyż nadal stoi i ochrania nas od wszelkiego zła.

Ojciec zmarł 26.10.1950.

Poświęcenia placu i krzyża dokonali księża [z kościoła] św. Pawła w Lublinie.

 

Krzyż przy ul. Nałęczowskiej 133

Został postawiony w roku 1982 przez śp. Kazimierza Bogusza przy współudziale śp. Stanisława Łbika. Wykonał go Władysław Twardowski. W tym okresie tereny między ul. Nałęczowską a ul. Wądolną należały do parafii św. Stanisława Biskupa i Męczennika przy ul. Zbożowej. Corocznie pod krzyżem była odprawiana Msza św. w intencji poświęcenia pól.

W roku 2002 w związku z poszerzeniem pasa drogowego i budową chodnika wzdłuż ul. Nałęczowskiej krzyż został przeniesiony i ustawiony na działce należącej do dzieci nieżyjących już śp. Wandy i Kazimierza Boguszów.

W trakcie przeniesienia i ustawienia krzyża w nowym miejscu krótka historia jego postawienia została umieszczona i zamurowana pod cokołem. Przy przeniesieniu krzyża pracowali Władysław Twardowski i Edward Skórski.

 

 Krzyż przy ul. Nałęczowskiej na posesji Szerokie 113

Został postawiony w roku 1882 przez pana Sobieszczańskiego, właściciela majątku ziemskiego obejmującego Węglin, Lipniak, Szerokie i inne miejscowości. Krzyż jest dębowy z wyrzeźbionym na górze i na głównym ramieniu napisem: „Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nada nami grzesznymi”.

Krzyż posiadał trzy duże, drewniane kule będące zakończeniami ramion, które uległy zniszczeniu na skutek działania czynników atmosferycznych. Był obsadzony krzewami bzu, które miały wyciągać nadmiar wilgoci z ziemi, dlatego przetrwał tyle lat. Dopiero ok. roku 2000 został po raz pierwszy skrócony o zmurszałą część znajdującą się w ziemi. Obecnie krzyż jest zacementowany.

 

 Krzyż na Sławinie przy ul. Wądolnej 14

Krzyż jest postawiony na Sławinie przy ul. Wądolnej 14 na posesji Antoniego Dylona. Historia tego krzyża zaczyna się w roku 1932. Fundatorem był Antoni Dylon. Krzyż był wykonany z drzewa dębowego o średnicy 35 cm, wysokości 4,5 m, na górze zakończony krzyżem żelaznym wyrobu kowalskiego o wysokości 60 cm. Ten metalowy krzyż zachował się do dzisiaj. Jest to zabytek. Krzyż drewniany należał do wielu parafii: św. Piotra i Pawła, Garnizonowej, św. Stanisława Biskupa i Męczennika, Trójcy Świętej. Pod tym krzyżem były odprawiane msze św. z racji poświęcenia pól. Były również odprawiane nabożeństwa majowe.

W roku 1982 postawiono na tym samym miejscu metalowy krzyż z ceownika q 120. Fundatorem tego krzyża był Adam Dylon i Stanisław Drozd, a wykonawcą Władysław Twardowski. Krzyż ma wysokość 5 m, na nim jest mieszczona figura Pana Jezusa oraz widnieje napis „Jezu, ufam Tobie”. Krzyżem opiekuje się Julia Dylon, rodzina Drozdów, Gierobów i Chołżyńskich.

 

Krzyż na Sławinie przy ul. Wądolnej koło Skansenu

Krzyż drewniany, ufundowany w roku 1946 przez Franciszkę i Józefa Obrzyńskich w darze za ocalenia podczas wojny. Został wykonany przez Antoniego Błaszczaka. Renowacja przeprowadzona w roku 1997 przez Irenę Koziołę i Henryka Obrzyńskiego – dzieci fundatorów.

 

 Figura Matki Boskiej na posesji przy ul. Bażantowej 1

Figura ufundowana w intencji o bezpieczną ciążę i pomyślne rozwiązanie.

 

 Figura Matki Boskiej na posesji przy ulicy Biskupińskiej 33

Figura ufundowana na okoliczność wstąpienia córki do Zgromadzenia Sióstr Dominikanek Matki Bożej Różańcowej.

 

Krzyż przy ul. Wojciechowskiej

Ufundowany z inicjatywy Marianny Łazuki na własnej posesji w roku 1935. Poświecenia dokonał ks. Gintoft z kościoła NMP w Konopnicy w maju 1935. Aktualnie opiekę konserwacyjną i wystrój sprawują państwo Dudkowie.

 

Kapliczka we wsi Lipniak

Świadectwo:

Urodziłam się w miejscowości Lipniak k/Lublina po powrocie mojego taty ze zsyłki w Związku Radzieckim. Moja mama miała 45 lat. [… Gdy miałam] 2 lata, mój tata został aresztowany za przekonania patriotyczne i jako niebezpieczny dla ustroju na tamte czasy. Został skazany na karę śmierci oraz całkowity przepadek mienia i wszystkiego, co posiadaliśmy. Po 5 latach został zwolniony [… jednak z dotychczasowego majątku] po czasie udało się mojemu bratu i mnie [odzyskać 30 ar, które podzieliliśmy po połowie. Kiedy po śmierci rodziców zamieszkałam na tej działce], zapragnęłam też, aby na niej przed moim domkiem stanęła figurka Matki Bożej i była obecna w moim życiu.

 

Wszystkie kapliczki można obejrzeć w naszej galerii zdjęć.

Top