2018-04-09 :: Łk 1, 26-38

Łk 1, 26-38

Doskonale znany nam wszystkim fragment Łukaszowej Ewangelii przedstawiający scenę Zwiastowania. Możemy rozważać to niecodzienne spotkanie wysłannika Boga z Maryją od strony człowieka (dziewicy z Nazaretu) i od strony Stwórcy.

Gdy spoglądamy na Zwiastowanie od strony Maryi wówczas dostrzegamy  niepewność, zaskoczenie a nawet nie zrozumienie Bożego planu, bez wątpienia wynika to z ludzkiej ograniczoność. Świadczy o tym pytanie jakie stawia Gabrielowi: Jakże się to stanie skoro nie znam męża? Odpowiedź jaką otrzymuje wymyka się ludzkiemu rozumowi. Mimo to o wielkości Niewiasty świadczy pełne zawierzenie słowom anioła, wyrażone w akceptacji Bożego planu (Fiat).

Natomiast gdy rozważamy scenę Zwiastowania od strony Boga, wówczas dostrzegamy Jego hojność. Każde spotkanie Boga z człowiekiem oznacza obdarowanie człowieka. Wielkość daru zależy tylko i wyłącznie od człowieka, od jego chęci przyjęcia i otwartości serca. Zwiastowanie pokazuje, że Stwórca oddał człowiekowi wszystko ci miał najcenniejszego – oddał Swego Syna w nasze ręce. Oczywiście nie oddał pierwszemu lepszemu, lecz starannie przygotowywał Maryję od samego poczęcia, zachowując ją od zmazy grzechu pierworodnego a później także od wszelkiego grzechu uczynkowego.

Warto zwrócić uwagę na stosunek Pana Boga do człowieka. Mimo przepaści poznawczej jako istnieje pomiędzy Bogiem a człowiekiem, Stwórca wyjaśnia plan w którym człowiek ma uczestniczyć. Szanując jego wolność, pragnie jego aprobaty. Nie chce działać bez woli człowieka. Bóg wie że człowiekowi trudno jest zrozumieć plan zbawienia, dlatego poprzez przykład tłumaczy swoją wszechmoc („oto krewna twoja Elżbieta, poczęła w swej starości syna i jest już w szóstym miesiącu ta, która uchodzi za niepłodną. Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego”).

Ks. Kamil

Postaw sobie pytania:

  1. Czy Bóg w realizacji swego planu zbawienia, traktuje człowieka instrumentalnie?
  2. Czy Maryja duchowo przygotowana do spełnienia roli Matki Syna Bożego, mogła powiedzieć NIE?

 

Top